Το υποσυνείδητο.

Το υποσυνείδητο ορθότερο από το συνειδητό;

Οι επιστήμονες σήμερα συμφωνούν ότι η εμπιστοσύνη στο ένστικτο μας μπορεί πολλές φορές να μας βοηθήσει να πάρουμε πολύ καλύτερες αποφάσεις σε σχέση με αυτές που θα μπορούσαμε να πάρουμε μετά από αρκετή «ώριμη» σκέψη.

Επιστήμονες από το University College London ανακάλυψαν ότι οι υποσυνείδητες, στιγμιαίες αποφάσεις είναι περισσότερο αξιόπιστες σε ορισμένες καταστάσεις.

Οι συμμετέχοντες στην έρευνα εξετάστηκαν σε ένα τεστ με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή και αποδείχτηκε ότι είχαν καλύτερη απόδοση όταν τους δόθηκε λιγότερος χρόνος για να πάρουν τις αποφάσεις τους.

Το τεστ στο οποίο υποβλήθηκαν οι εθελοντές αφορούσε την σωστή επανατοποθέτηση 650 πανομοιότυπων συμβόλων σε διαφορετική κλίση.

Η ακρίβεια του ενστίκτου

Όταν δόθηκε χρονικό διάστημα 1 δευτερόλεπτου, οι εθελοντές ήταν ακριβείς 95%.
Όταν όμως οι εθελοντές μπορούσαν να επεξεργαστούν την εικόνα του συμβόλου για περισσότερο από 1 δευτερόλεπτο, ήταν μόνο 70% ακριβείς.
Ο Δρ. Li Zhaoping, από το Τμήμα Ψυχολογίας του University College του Λονδίνου, είπε: «Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας δείχνουν να σχετίζονται με τη διαίσθηση μας».



«Θα περίμενε κάποιος ότι θα υπήρχε περισσότερη ακρίβεια εφόσον θα δινόταν περισσότερος χρόνος».
Οι ερευνητές είπαν ότι κατά τη διάρκεια του τεστ, οι πηγαίες αποφάσεις ήταν πιο πιθανό να είναι σωστές διότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος υποσυνείδητα μπορούσε να αναγνωρίσει μια ανεστραμμένη εκδοχή του ίδιου αντικειμένου ως ένα διαφορετικό αντικείμενο από το αρχέτυπο, ενώ το συνειδητό μέρος του εγκεφάλου μπορούσε να αναγνωρίσει τα δυο αντικείμενα ως πανομοιότυπα, παρά τον διαφορετικό προσανατολισμό τους.
Ο Li, αναφέρει: «Όταν είναι ενεργό το συνειδητό μέρος της λειτουργίας του εγκεφάλου μας, αυτό εμποδίζει τις υποσυνείδητες αποφάσεις μας, ακόμα και εάν είναι σωστές, κάνοντας μας δύσπιστους για τις ορμέμφυτες σκέψεις μας.
«Η προσφυγή σε ακούσιες, υποσυνείδητες διαδικασίες σε μερικές περιπτώσεις είναι πολύ πιο αποτελεσματική από την πολύπλοκη διαδικασία της σκέψης».
Τα πλεονεκτήματα

Ο ψυχολόγος Kim Stephenson, που ασχολείται με την έρευνα ορισμένων μεθόδων λήψης αποφάσεων, αναφέρει ότι οι υποσυνείδητες αντιδράσεις μας θα μπορούσαν να αποτελούν μεγάλο πλεονέκτημα σε ορισμένες καταστάσεις.



Πρόσθεσε επίσης ότι οι άνθρωποι και τα ζώα είναι φτιαγμένοι έτσι ώστε να είναι σε θέση να αναγνωρίζουν υποσυνείδητα οτιδήποτε φαίνεται να είναι ασυνήθιστο, έτσι ώστε να μπορούν να αναγνωρίσουν τους θηρευτές τους και να ξεφύγουν αρκετά γρήγορα.
Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η υποσυνείδητη λειτουργία του εγκεφάλου είναι πιο χρήσιμη σε ορισμένες καταστάσεις, όταν δεν υπάρχει χρόνος και υπάρχει ανάγκη για μια άμεση αντίδραση.
«Αυτό δεν σημαίνει ότι εάν θα πρέπει να πάρει κανείς μια απόφαση θα πρέπει να την πάρει μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, αυτό θα ήταν ανόητο».
«Αλλά το σώμα μας είναι σχεδιασμένο να εκτελεί κάποιες λειτουργίες πολύ γρήγορα, έτσι η χρησιμοποίηση του ενστίκτου σε αυτές τις περιπτώσεις θα ήταν προτιμότερη».
Ο Li συμφωνεί λέγοντας: «Το θέμα είναι να μπορέσει να καταλάβει κάποιος πότε θα πρέπει να δράσει με αυτόν τον τρόπο».


source:http://news.pathfinder.gr/periscopio...udgements.html

Πολύ ωραίο το άρθρο ShinZon, Συμφωνώ. Το χω δει και στην πράξη ότι ισχύει και πιστεύω ότι όλοι το χουμε δει...

με βαση το ποστ του σιντζον , λεω να παραθεσω τα εξης:

Συμφωνα με τη φροϋδικη θεωρια, ο ψυχικος μας κοσμος αποτελειται απο δυο βασικα μερη. Απο αυτα, το εξωτερικο - το πιο γνωστο σε μας μερος - ειναι το συνειδητο, με το οποιο λειτουργουμε στη συνηθισμενη κατασταση της εγρηγορσης. Οταν συζηταμε με καποιον αλλον, οταν επεξεργαζομαστε ενα μαθηματικο προβλημα ή επιδιορθωνουμε ενα αυτοκινητο, εργαζομαστε με το συνειδητο μερος του νου μας. Οταν τωρα ειμαστε απορροφημενοι πληρως με ενα καλο μυθιστορημα, ονειροπολουμε μια προσφατη εμπειρια μας, ονειρευομαστε, κανουμε διαλογισμο ή ακομα πανικοβαλλομαστε, παρασυρομαστε απο εναν οχλο, τοτε λειτουργουμε με το δευτερο μερος του νου μας, το υποσυνειδητο, τον πιο βαθυ, αποκρυφο και ουσιαστικα αγνωστο εαυτο μας. Το υποσυνειδητο ειναι η εδρα των ενστικτων, των παρορμησεων, των συγκινησεων, της φαντασιας, της μνημης, των συνηθειων και τις διαισθησης. Για μερικους, ειναι και ο δρομος προς την υπερσυνειδηση. Αυτο ρυθμιζει επισης τις αυτονομες σωματικες λειτουργιες μας. Καθε σημαντικη προσωπικη μεταμορφωση, θεραπευτικη ή οχι, προκυπτει απο μια αλλαγη στο υποσυνειδητο.

Στη διαρκεια του μεγαλυτερου μερους της καθημερινης μας ζωης, ειμαστε σε επαφη με το συνειδητο τμημα του νου μας, ενω οι υποσυνειδητες δραστηριοτητες, αθεατες, ρυθμιζουν τις σωματικες λειτουργιες μας, οπως το αυτονομο νευρικο συστημα και το κυκλοφορικο συστημα. Το υποσυνειδητο μπορει να κληθει σε δραση σε ορισμενες επειγουσες καταστασεις, αλλα γενικα παιζει το ρολο ενος "αυτοματου πιλοτου", ειτε ειμαστε ξυπνιοι ειτε κοιμισμενοι.

Ειναι αδυνατον να διατηρησουμε ολες τις εμπειριες μας στο συνειδητο. Σε μια τετοια περιπτωση, θα ειχαμε το προβλημα του Ρωσου ρεπορτερ Σερεσεβσκι, ο οποιος δεν ξεχναγε ποτε τιποτα. Ο Σερεβερσκι δεν μπορουσε να συνθεσει τις λεπτομερειες σε γενικοτερες ή να τις οργανωσει ολες μαζι στο μυαλο του. Με τα χρονια, οι μνημες συνεχισαν να συσσορευονται, μεχρι που τον κατεκλυσαν εντελως. Η παραμικρη νυξη του προκαλουσε εκατονταδες συνειρμους και δεν μπορουσε να κανει τη δουλεια του, να διαβασει ή ακομη να ακολουθησει μια απλη συζητηση. Μεχρι το τελος της ζωης του, το μονο που μπορουσε να κανει ηταν να ταξιδευει απο πολη σε πολη, επιδεικνυοντας το παραξενο ταλεντο του να απομνημονευει σχεδον τα παντα.

Επομενως, για να λειτουργουμε ισορροπημενα, θα πρεπει ορισμενες εμπειριες μας να κρατουνται στο παρασκηνιο. Συμφωνα με ορισμενες αποψεις, η μνημη ολων οσων εχουμε βιωσει μεχρι τωρα πρεπει να ειναι αποθηκευμενη στο υποσυνειδητο μας και να ειναι προσπελασιμη, αν ξερουμε τον τροπο. Αυτο μας φερνει στο νου την εννοια του "συλλογικου ασυνειδητου" του Γιουνγκ ή των "Ακασικων Αρχειων" του εσωτερισμου, τη μεγαλη αυτη αποθηκη πληροφοριων για ολα οσα εχουν συμβει - μερικοι λενε και για οσα προκειται να συμβουν - την οποια μπορουμε να προσπελασουμε μεσω του υποσυνειδητου μας. Υπαρχουν αρκετοι τροποι για να ερθουμε σε επαφη με το υποσυνειδητο μας οπως ο χορος, η μουσικη, τα ναρκωτικα και η υπνωση. Ολοι αυτοι εχουν το κοινο χαρακτηριστικο οτι χρησιμοποιουν μια μεταλλαγμενη κατασταση συνειδησης για να παρακαμψουν το συνειδητο και να μας συνδεσουν με το υποσυνειδητο.

Συμφωνα με τον Φρουντ, το υποσυνειδητο εκδηλωνεται με τρεις διαφορετικους τροπους:

1) Με τα ονειρα
2) Με τους αυτοματους συνειρμους (συσχετισεις πραγματων ή εντυπωσεων μεταξυ τους) και
3) Με την ψυχοπαθολογια της καθημερινης μας ζωης (π.χ. κλειστοφοβια , αγοραφοβια, νευρωσεις, υστερισμοι κ.λπ.)

Ακομα ομως και μερικα σημαντικα γεγονοτα μπορει να απωθηθουν στο υποσυνειδητο, αν δεν γινουν για καποιο χρονικο διαστημα αποδεκτα απο το συνειδητο. Αυτο συμβαινει ιδιαιτερα κατα την παιδικη ηλικια, οταν το συνειδητο δεν ειναι τοσο ανεπτυγμενο ουτε εχει αναπτυχθει ακομα η ικανοτητα της διακρισης. Αρκετα γεγονοτα που συμβαινουν σε αυτα τα χρονια επηρεαζουν συχνα την κατοπινη μας συμπεριφορα. Αν, για παραδειγμα, ειχε κλειδωθει καποιος - αθελα του - οταν ηταν πολυ μικρος, μεσα σε μια ντουλαπα, μπορει να παρουσιασει αργοτερα ως ενηλικος κλειστοφοβια, χωρις να θυμαται το ιδιο το γεγονος, το οποιο ειχε απωθηθει τοτε στο υποσυνειδητο. Η τραυματικη δηλαδη εμπειρια του παρελθοντος μπορει να τον κανει να νιωθει πανικο καθε φορα που μπαινει σε ενα ασανσερ ή σε εναν αλλο κλειστο χωρο.

Το υποσυνειδητο δρα συνεχως πανω στο συνειδητο και επηρεαζει τη συμπεριφορα του. Πολλες ανεξηγητες ή παραξενες πραξεις, συμπεριφορας και ψυχολογικες καταστασεις μας οφειλονται στη δικη του επιδραση. Η επιδραση αυτη ειναι πολυ πιο εντονη οταν ειμαστε στην περιοχη του λυκοφως, αναμεσα δηλαδη στο συνειδητο και στο υποσυνειδητο, οπου αυτα τα δυο μερη επικοινωνουν αμεσα μεταξυ τους, οπως στον υπνο, τη μεθη, τη ναρκωση, την υστερια, το παραληρημα, το διαλογισμο ή την υπνωση.